ไม่รู้ว่าฉันเป็นคนแบบนี้มานานแค่ไหน ซึ่งอาจจะตั้งแต่เกิด
 
มันเป็นแบบที่เรียกว่า ไม่อาจแยกออกจากกัน ไม่อาจสลัดทิ้ง
 
เพราะมันคือสิ่งที่ฉันเป็น
 
ฉันเป็นคนขี้เกียจ มาก
 
เดี่ยวนี้ถ้าอยู่บ้านฉันชอบนอนกลางวัน แล้วนั่งตาโตอยู๋กับคอมพิวเตอร์ในยามค่ำคืน
 
เดี่ยวนี้เพิ่มการคุยโทรศัพท์เข้าไปอีก ไม่ก็นอนฟังเพลง
 
ไม่มีอะไรที่เป็นผลดีต่อสุขภาพเลย
 
ถ้าจะดีหน่อยคือตอนนี้ฉันเริ่มหันมาสนใจการออกกำลังกาย
 
นั่นคงเป็นเรื่องเพียงเรื่องเดียวที่ฉันไม่ขี้เกียจ
 
แต่บางวันก็ยังคงขี้เกียจออกกำลังกายอยู่ดี
 
ความขี้เกียจลุกลามไปถึงการพูดของฉัน
 
โดยปกติฉันชอบพูดไร้สาระ ไปตามอารมณ์
 
แต่หากจะให้พูดทัศนติ หรืออธิบายอะไรยืดยาวฉันเริ่มขี้เกียจ
 
หรือพูดๆ ไปแล้วรู้สึกว่า เหนื่อยก็หยุดพูดไปเฉยๆ
 
การอธิบายอะไรยืดยาวมันเหนื่อย
 
ฉันเหนื่อยเสมอเวลาเข้าไปเลือกซื้อของแล้วพนักงานมาถามฉันว่า "ต้องการอะไร"
 
ฉันตอบได้ไหมว่า "อ๋อ ไม่ค่ะดูเฉยๆไม่มีเงิน"
 
 
หรือจะให้พูดว่า "ขอฉันอยู่คนเดียวสักพักได้ไหมคะ" มันจะได้ไหม
 
ที่ทำได้ก็คือ ยิ้มๆ เขินๆ แล้วทำหน้าเกรงอกเกรงใจไปก็เท่านั้น แล้วก็เดินออกจากร้านไปตัวปลิว
 
ถ้าร้านค้ามันทำแบบตู้กดน้ำอัตโนมัติ ก็คงดีไปยืนเลือกจนตาแฉะก็คงไม่มีพนักงานเดินมาถามจะเอาอะไร
 
อยากได้อะไรก็หยอด กด แล้วให้มันตกลงมา
 
ไม่ต้องพูด ไม่ต้องถาม  ไม่ต้องอธิบาย
 
 
 
แต่ก็นะบางทีตู้แบบนี้มันก็เสีย
 
 
 
แถมเวลามันเสีย เรียกให้ตายยังไง ก็ไม่มีพนักงานมาดูให้ซะด้วย

 

edit @ 6 Dec 2012 13:55:48 by dnzine108

Comment

Comment:

Tweet

นั้นสินะพนักงานที่เดินดิ่งเข้ามาหาเนี่ยไม่ค่อยชอบเหมือนกัน
ถึงจะเข้าใจว่ามันเป็นงานที่เขาก็เถอะ..sad smile big smile Hot!

#2 By ราศีกุมภ์ on 2012-12-06 18:35

ชีวิตเธอคล้ายตู้อัตโนมัติขึ้นทุกที
รอคนมาดูแล มาใส่ใจ
ไม่ต้องการพูดกับใคร
ขอแค่รอ เท่านั้น เท่านั้นเอง
Hot! Hot! embarrassed

#1 By NTX on 2012-12-06 18:23